Περιγραφή
Η επιβίβαση πραγματοποιήθηκε υπό ασφυκτική πίεση και σε ελάχιστο χρονικό περιθώριο, καθώς η πόλη τελούσε ήδη υπό τον έλεγχο των τουρκικών αρχών και κάθε καθυστέρηση μπορούσε να αποβεί μοιραία.
Στα πλάνα διακρίνεται ολόκληρη η κοινωνική διαστρωμάτωση της Αλάγιας: γυναίκες με παραδοσιακές ενδυμασίες, παιδιά με αυτοσχέδια δέματα, ηλικιωμένοι κουβαλώντας μπαούλα, καθώς και άνδρες με φέσια, ενδυματολογικό στοιχείο που είχε επιβληθεί ήδη από τον 19ο αιώνα για λόγους ομοιομορφίας του οθωμανικού πληθυσμού. Τα σκάφη που μετέφεραν τους πρόσφυγες, καταγεγραμμένα σε πολλές διεθνείς πηγές— ήταν κυρίως εμπορικά και επιταγμένα ατμόπλοια, όπως το SS Indannie, το οποίο εμφανίζεται στις επιγραφές των ίδιων των φωτογραφιών. Η μεταφορά πραγματοποιήθηκε προς τα νότια παράλια και στη συνέχεια προς την Ελλάδα, σε μια διαδρομή που επανέλαβαν χιλιάδες Μικρασιάτες.
Το συγκεντρωμένο πλήθος, η πυκνότητα των αντικειμένων και η ακαταστασία της στιγμής, μαρτυρίες προσωπικές, νοικοκυριά που μεταφέρθηκαν σχεδόν ολόκληρα στην παραλία μέσα σε ώρες, αποτυπώνουν το απότομο και βίαιο τέλος μιας ακμαίας ελληνικής κοινότητας με μακραίωνη παρουσία στην Αλάγια. Η έξοδος του Οκτωβρίου 1922 αποτελεί το τελικό επεισόδιο της οργανωμένης απομάκρυνσης του ελληνικού πληθυσμού από την περιοχή, μία τραυματική αλλά ιστορικά κρίσιμη στιγμή που σφράγισε οριστικά την τύχη των Αλαγιωτών και οδήγησε στη μετεγκατάστασή τους στη Νέα Ιωνία και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.
