Περιγραφή
Στο κέντρο της φέρει ξύλινη μασούρα τυλιγμένη με νήμα, στηριγμένη σε μεταλλικά ελατήρια που λειτουργούν ως αποσβεστήρες κραδασμών, επιτρέποντας στο νήμα να ξετυλίγεται ομαλά. Στο ένα άκρο διακρίνεται η μεταλλική μύτη εκτόξευσης, ενώ στο άλλο υπάρχει ο μικρός μηχανισμός συγκράτησης της μασούρας – λεπτομέρεια που μαρτυρά νεότερη βιομηχανοποιημένη κατασκευή, σε αντίθεση με τις παλαιότερες χειροποίητες σαΐτες. Το σώμα φέρει εσωτερικά λεία επιφάνεια σκαμμένη με μεγάλη ακρίβεια ώστε να μειώνει τις τριβές, ενώ τα άκρα είναι ενισχυμένα για να αντέχουν τις συνεχείς προσκρούσεις.
Τέτοιες σαΐτες χρησιμοποιούνταν στους μηχανικούς αργαλειούς των μεγάλων υφαντουργείων της Νέας Ιωνίας. Οι πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία έφεραν μαζί τους βαθιά τεχνική γνώση του υφαντού και των μεταξωτών, και η σαΐτα έγινε το κατεξοχήν σύμβολο της εργασίας τους: χιλιάδες γυναίκες και άνδρες την άκουγαν καθημερινά να «τραγουδά» πάνω–κάτω στους αργαλειούς, παράγοντας υφάσματα που ταξίδευαν σε όλη την Ελλάδα. Η συγκεκριμένη σαΐτα φέρει εμφανή ίχνη χρήσης —φθορές στις μύτες, γυάλισμα από συνεχή επαφή με το νήμα, μικρές σκούρες κηλίδες από λιπαντικά— στοιχεία που επιβεβαιώνουν την εκτεταμένη λειτουργία της σε πραγματικό βιομηχανικό περιβάλλον. Πρόκειται για αυθεντικό τεκμήριο μιας εποχής όπου η Νέα Ιωνία δεν ήταν μόνο μια συνοικία προσφύγων, αλλά μια από τις σημαντικότερες παραγωγικές μητροπόλεις των Βαλκανίων. Εκτίθεται στο Μουσείο Υφαντουργίας του ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ. Δήμου Νέας Ιωνίας.
Παραχωρήθηκε ευγενικά για την φωτογράφηση από ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ. Δήμου Νέας Ιωνίας.
