Σινί

Μεγάλο σκεύος σερβιρίσματος, κατασκευασμένο από κράμα κασσιτέρου, με καπάκι διαμορφωμένο σε τροχό (lathe-turned) και δακτυλιοειδείς αυλακώσεις. Στην επιφάνεια του καπακιού φέρει χαραγμένη οθωμανική επιγραφή: «يادگار 1320» (Yâdgâr 1320), που σημαίνει «Ενθύμιον, 1320». Η χρονολογία 1320 αντιστοιχεί στο 1902–1903 μ.Χ., σύμφωνα με το Ηιτζρί ημερολόγιο.
Η χρήση της λέξης Yâdgâr δηλώνει ότι το αντικείμενο αποτελούσε αναμνηστικό δώρο για ελληνικό νοικοκυριό της Αλάγιας. Δεξιά της επιγραφής διακρίνεται μεταγενέστερη ελληνική χειρόγραφη χάραξη με σταυρό, σημάδι ιδιοκτησίας ή ευλογίας.
Το σκεύος αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της οθωμανικής μεταλλοτεχνίας που χρησιμοποιούσαν οι Έλληνες της Μικράς Ασίας στις αρχές του 20ού αιώνα και ένα από τα πολύτιμα αντικείμενα που διασώθηκαν στον ξεριζωμό. Χρησιμοποιούνταν για τη διατήρηση και μεταφορά ζεστού φαγητού στο οικογενειακό τραπέζι και αποτελεί χαρακτηριστικό τεκμήριο της οικιακής καθημερινότητας των Ελλήνων της Αλάγιας, πριν τον ξεριζωμό του 1922.
Άνηκε στην οικογένεια του δικαστή Μιχαήλ Ανανιάδη.
Παραχωρήθηκε στη συλλογή του Συνδέσμου Αλαγιωτών και εκτίθεται στον Χώρο Πολιτισμού ALAYA από το αρχείο της οικογένειας Χατζηστεφάνου (πρώην Απόσογλου) και συγκεκριμένα από την εγγονή του Μακρίνα Ανδριανοπούλου.