Κλειδί Αλαγιώτικου αρχοντικού

Το κλειδί ανήκε στην εξώπορτα του σπιτιού της οικογένειας Πέτρου Καρακουρακόγλου, εντός του Κάστρου της Αλάγιας. Ο Πέτρος, ιδιοκτήτης καϊκιών για τη μεταφορά εμπορευμάτων, χάθηκε στα τάγματα εργασίας (αμελέ ταμπουρού), αφήνοντας πίσω τη σύζυγό του Γεσθημανή, τότε μόλις 17 ετών, με ένα ασαράντιστο μωρό στην αγκαλιά.
Η Γεσθημανή αναγκάστηκε να εγκαταλείψει βίαια την οικογενειακή εστία. Αρχικά βρήκε καταφύγιο στην Κύπρο, πληρώνοντας υψηλό τίμημα στους Άγγλους διοικητές προκειμένου να της επιτραπεί η αποβίβαση μαζί με περίπου 500 Αλαγιώτες πρόσφυγες. Επιβίωσε επί δύο χρόνια εργαζόμενη ως παπλωματού.
Αργότερα εγκαταστάθηκε στη Νέα Ιωνία, στη συνοικία της Ελευθερούπολης, όπου εργάστηκε στις κλωστοϋφαντουργίες της περιοχής. Δεν παντρεύτηκε ποτέ ξανά. Για όλη της τη ζωή κρατούσε στην ποδιά της το κλειδί του σπιτιού της στην Αλάγια, ελπίζοντας ότι κάποτε θα επιστρέψει.
Αρνήθηκε να μάθει την ελληνική γλώσσα και δεν μπόρεσε ποτέ να μιλήσει για τα γεγονότα του διωγμού∙ κάθε προσπάθεια την οδηγούσε σε γοερό κλάμα.

Παραχωρήθηκε για τη φωτογράφηση από την οικογένεια Στάθη Νουβέλογλου.