Δισκοπότηρο

Από τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου του Βουνού στην Αλάγια, το σκεύος διασώθηκε ευλαβικά από τους πρόσφυγες και παραδόθηκε στο Χριστιανικό και Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών. Αργότερα, επί του μακαριστού Μητροπολίτη Τιμοθέου Α’, μεταφέρθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Ελευθερούπολης στη Νέα Ιωνία και από το 2015 φυλάσσεται στη Μητρόπολη Νέας Ιωνίας.
Πρόκειται για αργυρό επιχρυσωμένο λειτουργικό σκεύος του 19ου αιώνα, φιλοτεχνημένο με τις τεχνικές του σφυρηλατήματος και του ανάγλυφου (repoussé-chasing). Φέρει ζώνες εικονογραφίας από την Καινή Διαθήκη και χαρακτηριστικά μορφολογικά στοιχεία μικρασιατικού εργαστηρίου της εποχής. Η τριμερής διάρθρωσή του (ποδίον – κόμβος – κάλυμμα) και η επιλεκτική επιχρύσωση μαρτυρούν τελετουργική χρήση και υψηλή μεταλλοτεχνία. Αρχικά ήταν εξ ολοκλήρου αργυρό· η επιχρύσωση προστέθηκε σε μεταγενέστερη συντήρηση της Ιεράς Μητρόπολης Νέας Ιωνίας.
Ο Άγιος Γεώργιος, πολιούχος της Αλάγιας, τιμάται ως προστάτης της πόλης και, κατά την παράδοση, κατέβαλε τον δράκοντα κάτω από τον Κόκκινο Πύργο. Το σκεύος χρησιμοποιείται μία φορά τον χρόνο, το Μεγάλο Σάββατο, κατά τη Θεία Ευχαριστία της Αναστάσιμης Ακολουθίας, οπότε και τοποθετείται από τον Μητροπολίτη μέσα στον Επιτάφιο.

H φωτογραφία έχει ευγενικά παραχωρηθεί από τον φωτογράφο Διονύση Αντωνόπουλο, από παλαιότερη φωτογράφηση, που πραγματοποίησε στη Μητρόπολη Νέας Ιωνίας.