Περιγραφή
Το πέπλο φοριόταν από τις Αλαγιώτισσες γυναίκες κατά τον εκκλησιασμό, τοποθετημένο επάνω από το φέσι. Το φέσι δεν αποτελούσε προσωπική επιλογή· είχε επιβληθεί από τις οθωμανικές αρχές ως μέσο ομοιομορφίας των πληθυσμών, με στόχο να εξαλειφθεί η διαφοροποίηση ένδυσης ανάμεσα σε εθνικές και θρησκευτικές κοινότητες.
Στις ελληνικές οικογένειες της Αλάγιας, το πέπλο λειτουργούσε ως δήλωση σεμνότητας αλλά και ταυτότητας: με το λεπτό κέντημα, τα παραδοσιακά μοτίβα και τη φροντίδα της κατασκευής του δήλωνε την ελληνική γυναικεία αισθητική και την πολιτισμική τους κληρονομιά—έστω και όταν έπρεπε να φορεθεί πάνω σε ένα επιβεβλημένο κάλυμμα κεφαλής.
Το συγκεκριμένο τεμάχιο αποτελεί σπάνιο τεκμήριο της γυναικείας ενδυμασίας των Ελλήνων της Αλάγιας πριν τον ξεριζωμό του 1922.
Παραχωρήθηκε για την φωτογράφηση από την Ηρώ Κιουρμετζόγλου.
